Deze week wordt The New Yorker weer opgesierd met een serie spots van Joost Swarte. Joost maakt dan een serie kleine simpele tekeningen die passen bij het verhaal, dit keer over het weer. Bij Moors Magazine lezen ze het blad en plaatsten weer de hele serie spots online.
The New Yorker is een magazine met vele soorten verhalen; over cultuur, politiek en uiteraard veel lokale verhalen over New York. Toevallig is er recent iets geplaatst over Nederland, een video met een beschrijving van het boek Judas, van Astrid Holleeder, leuk voor ons om te kijken hoe hier in de VS over wordt verteld.
Alweer een cover op The New Yorker met deze keer Joost zijn manier om de fluctuatie op de aandelenmarkten van vorige week te vertalen in muizensprongen van de beurs voor die grote gevaarlijke Chinese rode kater. Zijn variant op de film de Wolf of Wall Street.
In de Cover Story legt Joost zelf zijn verhaal achter de omslag uit.
Update 9-9-2015; In deze editie ook weer een serie van 9 zogenaamde spots over milieubewustzijn. Allemaal te vinden bij Moors Magazine Update 3-9-2015; En nu ook op Volkskrant Opinie pagina Update 2-9-2015; ook een groot artikel in Haarlems Dagblad
En deze cover ook toegevoegd in deze video met al het werk van Joost in The New Yorker met hierin onder andere alle 7 covers die Joost in de loop der jaren mocht ontwerpen.
Op uitnodiging van het Brusselse Huis van het Beeld hebben meer dan 100 lokale kunstenaars een hommage aan The New Yorker uitgebracht. Joost heeft zijn tekening uit 2008 hergebruikt, met de bollen van het Atomium in Brussel.
Alle covers zijn op de site behorend bij de expositie te vinden, evenals de bio van alle kunstenaars. Uiteraard zijn dat Atomium, maar ook Manneke Pis en de Grote Markt veel gebruikte thema's. De variëteit is toch groot en het levert een boeiend en bont geheel aan covers op.
Dat Joost Swarte veel bij The New Yorker betrokken is en dus niet kon ontbreken in dit initiatief kun je hier op het blog ook wel terugvinden.
Dinsdagmiddag 27 mei was de opening van een tentoonstelling geheel gewijd aan Joost zijn werk voor het blad The New Yorker bij opticien Lukx (link voor meer foto's) in de Spekstraat in Haarlem. De tentoonstelling is natuurlijk te zien tijdens de Haarlems Stripdagen en hierna nog tot 7 juni. Er zijn zo'n 100 tekeningen en spots te zien die Joost in de laatste tien jaar heeft getekend voor het gerenommeerde kunst en cultuur tijdschrift The New Yorker. Zo ook deze tekening over de 8 MBTI typeringen, maar ook een aantal tekeningen die het blad zelf uiteindelijk niet gehaald; niet eerder getoond materiaal dus! Natuurlijk een bezoekje waard tijdens de Stripdagen, en mocht dat niet lukken is hier bij moors magazine, die een abonnement hebben op het blad, een heleboel materiaal te vinden ook.
De tentoonstelling werd door Joost kort maar krachtig geopend en hierna vooral ook luister bij gezet door Leon Giessen, alias Mondo Leone. Leon zong 4 liedjes en opende met een liedje over Ben Wilson. Ook een grafisch kunstenaar, maar dan een schilder van miniaturen, op platgetrapte kauwgum.
De reden waarom Joost natuurlijk Leon had uitgenodigd was omdat Joost zo'n 8 jaar terug het liedje 'naakt en kaal' (en niet 'kaal en bloot' zoals ze bij de Stripdagen beweren :-( van Leon verstript heeft. Hoe dit destijds allemaal zo gekomen is verteld Leon
op zijn eigen komische wijze in dit tweede filmpje, natuurlijk gevolgd door het liedje zelf. Alles zeer goed ontvangen door het publiek en mooie start van deze tentoonstelling en de Stripdagen. De beloning voor Leon, een unieke tekening van Joost.
Tijdens de Stripdagen zal Joost zaterdag en zondag rond 15.30 een rondleiding verzorgen en komt Joost Zwagerman een lezing geven op zondag om 14.00 over het werk van Joost Swarte.
Hier nog een interview uit het Haarlems Dagblad van 30 mei over de tekening 'Seed wars', over het opslaan van oerzaden in een grot in Noorwegen.
Vandaag is, helaas de enige, dag dat een cover van Joost in de 2016 dagkalender van The New Yorker staat, met een cover van exact 2 jaar geleden. De kalender is overigens verder wel ook erg goed, met de beste covers uit het gehele bestaan van The New Yorker. Sommige covers zijn bijna 100 jaar oud, gisteren was er een uit 1926. Er staan dit jaar wel meerdere covers van Chris Ware in de kalender en sommige gebruiken deels een Klare Lijn, zoals Bob Staake.
Deze cover van Joost is een van de toppers volgens de uitgeverij, want als enige in ingelijste versie te koop.
Dit jaar heb ik de kalender voor het eerst, maar hij staat zeker weer op het lijstje voor de kerstman voor volgend jaar.
De Volkskrant maakt een serie van 100 iconische voorwerpen uit de Nederlandse popcultuur van na de oorlog. Met dat 'popcanon' zijn ze al een tijdje bezig, sinds vorig jaar, en dat wordt een interessante uitstalling met de tafel van DWDD, een patatje oorlog, de vloer van de Roxy en de eerste Philips CD speler. Ook werk van kunstenaars komt voorbij zoals een werk van Karel Appel en van Escher en nu dus nummer 58 van Joost Swarte.
Specifiek het werk dat Joost doet voor The New Yorker past in dit canon. Weliswaar is het geen Nederlands blad, wel is het een toonaangevend blad in de cultuur hoek die ook over popcultuur schrijft. De inbreng van de tekeningen van Joost, vanaf deze allereerste cover in 1998, zijn de Nederlandse inbreng. Het artikel geeft de achtergrond van het proces om zo'n tekening op of in The New Yorker te krijgen.
Op dit blog is uiteraard veel meer te vinden over het werk van Joost Swarte voor The New Yorker
Al sinds 1996 mag Joost Swarte voor het toonaangevende weekblad The New Yorker tekeningen maken. Dat heeft tot veel schetsen, gepubliceerde en niet gepubliceerde tekeningen, en zelfs bekroond werk geleidt. Over veel daarvan is al eerder op dit blog geschreven. Meer dan 450 tekeningen heeft hij nu verzameld in het 'New York Boek'. Het is zoals te verwachten van Joost Swarte een zeer mooi verzorgde uitgave met de schetsen op 'gewoon' papier en de gepubliceerde tekeningen op zwaarder papier. Het wordt uiteraard bij uitgeverij Scratchbooks uitgegeven en is te koop bij o.a. Bol en Griffioen Grafiek in een gewone editie (€29,90) en de luxe gebonden versie met aparte glicee print (€125).
Direct na de publicatiedatum geeft Joost op 1 november bij Opium op Radio 4 vanaf 22.30 een uitgebreid interview opgeluisterd met door Joost uitgezochte passende muziek. Daarin geeft hij bij bepaalde tekeningen specifieke uitleg over de totstandkoming van iedere tekening.
Update 1-12; In Vrij Nederland dit weekend wel een heel uitgebreid artikel over dit boek met veel links naar The New Yorker zelf en andere bronnen. Zoals deze over de glas-in-lood projecten van Joost.
Joost was ook te gast bij Roelof Hemmen op BNR nieuwsradio vrijdag 1 december. Vanaf 1.24:53 te beluisteren. Update 28-11; Ook in de Volkskrant, Elsevier en Trouw aandacht voor dit nieuwe boek, hoewel niet al te uitgebreid deze keer.
Update 16-11; Nog een signeersessie op 22 december ook in Amsterdam bij Concerto Recordstore om 16.30.
Update 14-11; Een heel uitgebreid interview met veel beeldmateriaal met Joost naar aanleiding van het AGI Open in Parijs in September, maar over het New York Boek, door Marianne Hanoun bij It's Nice That (engels)
Update 6-11; In het Haarlems Dagblad van 3 november dit artikel en de aankondiging van de boekpresentatie bij Scheltema in Amsterdam, donderdag 23 november om 17.00
Het toch wel iconische weekblad The New Yorker bestaat 100 jaar en dat mag in deze voor traditionele media verwoestende tijd toch heel bijzonder genoemd worden. De Volkskrant vloog er speciaal voor naar New York om een tijdsblik te maken van 4 pagina's in het katern van de krant op woensdag 10 december.
En wie anders dan Joost Swarte zouden ze vragen om dat artikel te illustreren. Met een eigen versie van een voorpagina voor het katern, waarvan hij er voor het echte blad al 10 maakte en waarvan er 3 ook te zien zijn in de krant.
En met een aantal verjaardag 'spots' zoals hij er al velen maakten voor het blad. Een mooi artikel, met uiteraard ook een aantal herinneringen van Joost zelf toegevoegd.
Hij werkt al lang met ze samen en bundelde zijn werk voor het blad in 2017 al in het New York Boek.
Nu verkrijgbaar, een nieuwe uitgave met 12 kaarten met tekeningen eerder gepubliceerd in The New Yorker voor maar €5,- onder andere hier of hier.
En dat terwijl ik net deze week fris uit New York terug ben, hoe toevallig.
The New Yorker, het kunst en cultuurmagazine waar Joost Swarte veel tekeningen voor maakte, viert het 100-jarig bestaan.
Vrijdag 21 februari was Joost in de uitzending bij Radio 1 programma Spraakmakers om terug te kijken op de rijke geschiedenis van het blad en uiteraard zijn inbreng, in 2017 gebundeld in het New York Boek.
Herman van der Zandt gaat in gesprek met met fan en journalist Doortje Smithuijsen en Joost zelf. Luister hier het hele interview terug.
Nu ook in het Haarlems Dagblad een artikel hierover (alleen voor abonnees); De tekening is kakelvers. ,,Toen we bezig waren met het inrichten van de expositie zat ik nog driftig te kleuren. Het is nog maar tien dagen geleden dat ik hem indiende.’’ Update 10-6-2014; Hier bij moors magazine ook een serie spots van Joost die in The New Yorker van vorige week te zien waren.
In The New Yorker van deze week een tekening van Joost bij een artikel over pianist Andras Schiff. Omdat Schiff niet alleen speelt maar ook een duidelijke mening heeft over het werk van klassieke componisten is hij afgebeeld achter de piano met op de vleugel in een dakraam de componist die hij interpreteert.
Voor dit nieuwe jaar staat op de agenda om aan dit blog ook een Pinterest pagina te koppelen en daar de online beschikbare tekeningen (en ook video's) van Joost te verzamelen. Ik heb vast een klein begin gemaakt en in een aantal 'prikborden' onderverdeeld. Uiteraard is er een apart bord met de tekeningen uit de blogs van hier.
Zoveel mogelijk probeer ik ook de namen en datum/jaar van de tekeningen toe te voegen, maar aangezien zijn werk terug gaat tot voor mijn geboortejaar is dat soms een uitdaging.
Zie bijvoorbeeld deze verzameling tekeningen uit The New Yorker;
In The New Yorker van deze week weer een nieuwe illustratie van Joost. Het is een tekening waarin de mens midden tussen dieren is afgebeeld en die illustreert hoe 'geiten, dassen en vossen ons kunnen leren hoe we onze lichamelijke staat kunnen ontsnappen'. De illustratie past natuurlijk perfect bij het verhaal over ene Thomas Twaites en Charles Foster die beide een serieuze studie deden in hoe zij een dier konden worden, de ene een geit, de ander eerst als een das, later als een vos.
De schrijver van het artikel, Joshua Rothman, vertelt nauwkeurig hoe bij beide heren hun zoektocht verliep, maar komt tot de conclusie dat juist het feit dat wij mensen dit soort studies bedenken, en onszelf dus opnieuw proberen uit te vinden, ons als mens zo uniek maakt.
Na mijn vakantie komt meteen deze nieuwe cover voor The New Yorker van komende week langs. Het is niet alleen de voorkant van het blad, maar ook de 'cover story' waarin Joost vertelt waar zijn liefde voor de strip vandaan komt. Dat zie je in de tekening ook terug doordat je met een tekening van 1 pagina soms net zoveel kunt vertellen als in een heel boek staat geschreven.
Met deze cover story introduceert hij op een internationaal podium de komst van Scratches.
In the New Yorker van 3 maart een mooie tekening met gezichten met nummertjes hersenen. Doet een beetje denken aan de het Swatch horloge wat hij ooit maakte.
Met de feestdagen voor de deur en een schitterend New York Boek is het de hoogste tijd voor een origineel cadeau met een Joost Swarte print uit The New Yorker. In the webshop van Condé Nast, de uitgever van The New Yorker, kun je van alles bestellen met een Joost Swarte print van 6 van de covers die hij maakte. Bijvoorbeeld een mok, een print op hout, metaal, canvas of gewoon papier. Of een iphone of Galaxy S8 case (die ga ik van de Sint krijgen denk ik ;-) De kleding/katoen lijn helaas zonder Joost, maar dat mag de voorpret niet drukken. Je weet maar nooit wat Sint of Kerstman zullen inpakken voor jou...
