Jopo de Pojo komt terug!

Vandaag was Joost te gast bij tv en radio alleskunner Eric Corton op NPO Radio 1 in het programma De Nieuws BV. Hier kun je het hele interview terug zien en horen.
Aanleiding van het interview was de aankondiging in The New Yorker over het nieuwe magazine Scratches. Joost legt uit dat in dit magazine een internationaal, want het blad wordt Engelstalig, podium wordt geboden aan Nederlandse en Vlaamse makers van de graphic novel, de volwassener versie van goedkopere strips voor de jeugd.
Belangrijkste in het interview is echter dat Joost, na een recente herstart voor Hollands Diep, weer een 'gewone strip' of graphic novel gaat maken. Een nieuw avontuur met Jopo de Pojo en Anton Makassar. En Jopo is al een internationale bekendheid uit de vroege periode waarin Joost met name in Frankrijk veel publiceerde, dus dat zal zeker een aanjager voor het succes van het blad worden.
Het interview eindigde met een uitstapje naar een van de minder bekende artistieke kanten van Joost Swarte de zanger in de samenwerking met Fay Lovsky. Onderstaand filmpje van de opname van de 'Yawn Blues' werd gebruikt met de simpele lyrics (na een heleboel yawning); "I woke up this morning. I went back to bed".

Joost naar Pakhuis de Zwijger op 26 augustus

In cultuurhuis Pakhuis de Zwijger in Amsterdam wordt een nieuwe serie Dutch Masters gepresenteerd. Hierin presenteren twee Hollandse meesters beide een talent in hun vakgebied.
Op woensdag 26 augustus is het als eerste de beurt aan Joost en Next Architects.
Joost neemt Daan Botlek mee als talent. Daan maakt met name grote muurschilderingen, maar is volgens Joost meer dan een 'street artist' en dat zie je ook wel op zijn facebook pagina. Hij zoekt lastige perspectieven op en speelt dan met de ruimte met een soort M.C. Escher diepgang en onmogelijkheid van vormen. Omdat hij veel met gebouwen doet is er ook een link naar de architectuur te vinden van de andere sprekers.

Bron; beeldbank stadsarchief Amsterdam.
De machinekamer van de centrale markthallen.

En ergens doet de stijl van Daan me ook denken aan de grootse dingen die Keith Haring vroeger maakte (helaas na zijn dood commercieel helemaal plat gebombardeerd). Zijn stijl werd vaak meer 'pop-art' genoemd, maar past voor mij ook prima in de categorie Klare Lijn.
Wil je meer weten over Daan Botlek, meld je dan gratis aan voor 26 augustus.

Twee nieuwe video's Joost Swarte verzameling

Archief De Klare Lijn heeft twee nieuwe video's gemaakt met het verzamelde werk van Joost.

Een heel speciaal over de erepenningen die Joost in de loop der tijd heeft ontworpen voor zijn eigen gemeente Haarlem, voor bijvoorbeeld oud burgemeesters Elizabeth Schmidt en Jaap Pop en Boudewijn de Groot.



De tweede toont een grote collectie textiel, met name t-shirts maar ook tassen en zelfs stropdassen, met een ontwerp van Joost. Van Bevrijdingspop, de helaas al lang gesloten stripspeciaalzaak De Jacobijn uit de Jacobijnenstraat, muziekwinkel Tipitina, de Toneelschuur en de nieuwste van Revert 95

Huisstijl Doctor's Orders repen, nu verkrijgbaar

Na de biologische friet van het Friethoes heeft Joost ook de huisstijl ontworpen voor een nieuwe gezonde reep, die zo verantwoord is dat je hem 'on doctor's orders' wel moet gaan eten. Vandaar de naam.

Het team van Doctor's Orders

Een reep waar Joost "al jaren op zat te wachten".

Op de website vind je alle informatie over het bedrijf en het product dat in vier smaken te koop is. De verkoop gaat nu nog via een formulier, maar de webshop is op komst en ze zijn vast op veel meer plaatsen te koop later dit jaar. Je kunt ze ook volgen op facebook.
In samenwerking met in60seconds is ook een hele leuke 'explanimation' (samenvoegsel van animation en explanation, een animatie die iets uitlegt dus) gemaakt met Joost zijn ontwerpen.

Nieuwe cover The New Yorker 10 augustus

Na mijn vakantie komt meteen deze nieuwe cover voor The New Yorker van komende week langs. Het is niet alleen de voorkant van het blad, maar ook de 'cover story' waarin Joost vertelt waar zijn liefde voor de strip vandaan komt. Dat zie je in de tekening ook terug doordat je met een tekening van 1 pagina soms net zoveel kunt vertellen als in een heel boek staat geschreven.
Met deze cover story introduceert hij op een internationaal podium de komst van Scratches.

Update 7-8; bericht overgenomen op Linda

Revert 95 X OBEY Artist Series

Het is een drukke dag vrijdag 3 juli. Na het panel bij de internationale Amsterdam Comics Conference in de middag is Joost 's avonds in de Haarlems Lichtfabriek. Daar is de presentatie vanaf 19.00 uur van de Revert 95 X OBEY Artist Series. Revert 95 is een skate- en snowboard winkel in de Kleine Houtstraat en omdat ze 20 jaar bestaan komt er dus een speciale kunst serie uit.
Naast Joost hebben twee huisontwerpers meegewerkt aan deze kunstserie, Friso Blankenvoort en Floor van het Nederend. Spannend dus wat we te zien krijgen, kleding, een board of nog iets anders, ik ben benieuwd.

Update 4-7;
Helaas was ik er zelf niet bij, maar de jubileum kleding is gelanceerd. Vanuit het thema 'het Droste effect' heeft hij een tekening gemaakt van een skater met een soort frisbee met om en om Revert en Obey erop. Het Droste effect is genoemd naar een klassiek ontwerp voor Droste cacao dat vroeger werd gemaakt in de Droste fabriek aan het Spaarne in Haarlem. Het Droste logo met het mannetje is ook hergebruikt op de ontwerpen van alle drie de kunstenaars die een ontwerp maakten voor deze serie. Op het ontwerp van het Droste cacaoblik staat een vrouw met dienblad met daarop ook weer een blik cacao waar ze dan zelf weer op staat. En zo kan dat tot in het oneindige doorgaan.
De kleding met ontwerp van Joost is er in vier vormen, een zwarte long sleeve en een wit en zwart t-shirt, waarbij je bij het witte shirt het ontwerp voor of achterop kunt krijgen. Te koop in de winkel van Revert '95 in Haarlem of in hun webshop





Update 26-6; Hier een video aankondiging voor volgende week;

Check de promo video van OBEY Clothing voor de Revert 95 X OBEY Artist Series! De drie kunstenaars stellen zich aan je...
Posted by Revert on vrijdag 26 juni 2015

Geboortekaartjes Muizen

Nu is het altijd vervelend als iemand overlijdt, maar mijn oud-tante To had een respectabele leeftijd. En bij een afscheidsdienst komen weer de mooie herinneringen naar boven. Over hoe ze een sterke en creatieve vrouw was geweest.
Zo stonden daar ook twee meisjes, vrouwen ondertussen eigenlijk, op viool en dwarsfluit hun eer te bewijzen aan die tante die vroeger een soort 'lease oma' voor ze was.
In de tijd dat ze geboren werden, 18 en 21 jaar geleden, kwam hun vader Jakob Muis geregeld voor zijn werk bij Joost langs. De band werd zo goed dat Joost voor zijn dochters Greta en Hannah deze twee unieke geboortekaartjes maakte. De ooievaar komt langs om iets moois te brengen op huisnummer 2.
En zo hield ik aan mijn creatieve oud tante nog een extra creatieve herinnering over.

Joost in Panel bij de "Amsterdam Comics Conference" op 3 juli

Van 1-3 juli is een internationale comics conferentie op de Universiteit van Amsterdam. Er wordt vanuit verschillende culturele disciplines zoals literatuur en geschiedenis een link gelegd naar de stripkunst. Drie dagen met internationale sprekers en panel discussies. Op 3 juli in de middag zal Joost in een panel plaats nemen over comics als cultureel erfgoed.

Nieuwe serie illustraties in MIT Technology Review

Ongetwijfeld geïnspireerd door de illustraties die Joost regelmatig maakt voor The New Yorker is hij gevraagd voor een serie illustraties verschenen bij een artikel van David Rotman in het MIT Technology Review.

In het artikel gaat het over de toenemende robotisering van de economie en de impact hiervan op werk. Wordt al het werk straks alleen nog maar gedaan door robots? Of is dat zwaar overdreven en verdwijnt er wel werk door robots en computers, maar komt daar ook ander werk voor in de plaats. Die verwachting wordt wel gewekt in het artikel, maar ook de vraag is wel of er genoeg werk zal overblijven.
Het is moeilijk in de toekomst te kijken. Je kunt zat voorbeelden noemen van arbeid die verdwijnt door automatisering. Anderzijds moest de koffiejuffrouw plaats maken voor de koffie 'machine', maar ondertussen willen we allemaal speciale koffie en floreren koffiebars zoals Starbucks, waar alles weer met mensenhanden wordt bereidt!
De toenemende welvaartskloof is alleen te dichten als we de winst van het inzetten van die automatisering eerlijk gaan verdelen (zodat we die lekkere koffie kunnen betalen). Vandaar de titel van het artikel 'Who will own the robots?'
Meer illustraties in het artikel. En dan schrijf ik dit alles luisterend naar 'I ain't no robot' van mijn favoriete Haarlemse band Gotcha, Back-To-The-Moon :-)

Wat hoogtepunten uit het interview met Nop Maas over Nescio

Een verslag van een avond in Atheneum Boekhandel Haarlem waarin literatuurhistoricus Nop Maas een hele serie scherpe vragen op Joost wist af te vuren.

Zo'n boek illustreren begint gewoon met iets heel simpels eigenlijk, eerst eens lezen. Om de tekst vervolgens in Swarte teken 'taal' een kloppend geheel te laten worden neemt Joost graag de hele vormgeving voor zijn rekening. Zo sprak hij deze avond niet alleen over wat de illustraties vertellen, maar ook over het verschil in aanpak bij ieder van de inmiddels vier geïllustreerde werken van Nescio (uitspreken als [nessio] zo vertelt Maas). In zijn gekozen aanpak zitten veel meer vrijheden dan bij het letterlijk verstrippen van een boek, zoals Dick Matena met De Avonden deze nieuwe vorm op de kaart heeft gezet. Dat verstrippen zal Joost niet snel doen.

Mene Tekel; gewogen en te licht
bevonden

De Uitvreter gaat over Japi die eigenlijk om het leven heen draait in een pirouette en uiteindelijk zelfmoord pleegt. Daarom werd dit boekje een flipper boekje waarin Japi over de bladzijdes heen een rondje draait en uiteindelijk neer valt. Zijn ontwerpen zijn getoetst bij Nescio kenners Lieneke Frerichs en wijlen Enno Endt. En hoewel zij misschien liever Kurt Löb als illustrator hadden gehad, was Joost zijn aanpak gelukkig ook goed.

De eerste drie boeken zijn complete verhalen, daar waar Mene Tekel een verzameling korte verhalen bevat. Daarom nu weer een andere vormgeving waarin voor, na en waar mogelijk in het verhaal een illustratie werd gemaakt. Veel meer dan in de eerdere boeken dus, 24 deze keer. Per tekening van ongeveer een dag werk en maar 1/3 effectieve teken tijd per week heeft het zo'n 3 maanden gekost om dit boekje te illustreren en vorm te geven.

De typografie als onderdeel van die vormgeving heeft ook flink wat aandacht gekregen. Naast het bijzondere lettertype Bodoni zijn de titel van de verhalen door Joost zelf ontworpen. Op de foto's het papier met de originele getekende en met kroontjespen geïnkte letters. Daarbij gaat veel tijd zitten in het vinden van de juiste
 vlakvulling om niet te grote witte vlekken te laten ontstaan. De A na een L is volgens Joost de moeilijkste combinatie en vandaar dat de L van Een Lange Dag een heel kort liggend streepje heeft.

Joost had veel originele schetsen en tekeningen meegenomen om onder andere te kunnen vertellen over het ontstaan van een goede tekening. Zo zie je op de foto 4 schetsen van Sam die steeds iets strakker worden. Omdat rechtshandigen een afwijking in perspectief kunnen hebben trekt Joost de tekening ook in spiegelbeeld over om zo die oneffenheden glad te strijken.

Hoewel er flink wat tijd gaat zitten in de details van iedere tekening gaat er soms wel eens iets mis. Zo vond Nop dat de 'agent met stok' op pagina 26 toch beter een wapenstok dan wandelstok in zijn hand kon hebben. Toch zijn de meeste tekeningen zorgvuldig uitgedacht met veel historisch besef, zoals de kar met doodskisten die "in de kruk van z'n handkar" werd getrokken.

De avond eindigde met een kleine voordracht door Nop uit Een lange dag "In den laten middag zaten we aan den driesprong in Overveen achter onze borreltjes,..." Een borreltje kan op die plek na al die jaren nog steeds.